Penyambung antena ialah penyambung elektronik yang digunakan untuk menyambungkan peralatan dan kabel frekuensi radio. Fungsi utamanya adalah untuk menghantar isyarat frekuensi tinggi.
Penyambung ini mempunyai ciri-ciri padanan impedans yang sangat baik, yang memastikan pantulan dan kehilangan isyarat diminimumkan semasa penghantaran antara penyambung dan kabel. Ia biasanya mempunyai ciri perisai yang baik untuk mencegah gangguan elektromagnet luaran daripada menjejaskan kualiti isyarat.
Jenis penyambung antena biasa termasuk SMA, BNC, jenis-N, TNC, dan sebagainya, yang sesuai untuk keperluan aplikasi yang berbeza.
Artikel ini juga akan memperkenalkan anda kepada beberapa penyambung yang biasa digunakan:
Kekerapan penggunaan penyambung
Penyambung SMA
Penyambung sepaksi RF jenis SMA ialah penyambung RF/gelombang mikro yang direka oleh Bendix dan Omni-Spectra pada akhir 1950-an. Ia merupakan salah satu penyambung yang paling biasa digunakan pada masa itu.
Pada asalnya, penyambung SMA digunakan pada kabel sepaksi separa tegar 0.141″, terutamanya digunakan dalam aplikasi gelombang mikro dalam industri ketenteraan, dengan isian dielektrik Teflon.
Oleh kerana penyambung SMA bersaiz kecil dan boleh beroperasi pada frekuensi yang lebih tinggi (julat frekuensi ialah DC hingga 18GHz apabila dipadankan dengan kabel separa tegar, dan DC hingga 12.4GHz apabila dipadankan dengan kabel fleksibel), ia semakin popular dengan pantas. Sesetengah syarikat kini mampu menghasilkan penyambung SMA sekitar DC~27GHz. Malah pembangunan penyambung gelombang milimeter (seperti 3.5mm, 2.92mm) mempertimbangkan keserasian mekanikal dengan penyambung SMA.
Penyambung SMA
Penyambung BNC
Nama penuh penyambung BNC ialah Bayonet Nut Connector (penyambung snap-fit, nama ini menggambarkan bentuk penyambung ini dengan jelas), dinamakan sempena mekanisme penguncian pelekap bayonetnya dan penciptanya Paul Neill dan Carl Concelman.
ialah penyambung RF biasa yang meminimumkan pantulan/kehilangan gelombang. Penyambung BNC biasanya digunakan dalam aplikasi frekuensi rendah hingga sederhana dan digunakan secara meluas dalam sistem komunikasi tanpa wayar, televisyen, peralatan ujian dan peralatan elektronik RF.
Penyambung BNC juga digunakan dalam rangkaian komputer awal. Penyambung BNC menyokong frekuensi isyarat antara 0 hingga 4GHz, tetapi ia juga boleh beroperasi sehingga 12GHz jika versi berkualiti tinggi khas yang direka bentuk untuk frekuensi ini digunakan. Terdapat dua jenis impedans ciri, iaitu 50 ohm dan 75 ohm. Penyambung BNC 50 ohm lebih popular.
Penyambung jenis N
Penyambung antena jenis-N telah dicipta oleh Paul Neal di Bell Labs pada tahun 1940-an. Penyambung jenis-N pada asalnya direka bentuk untuk memenuhi keperluan bidang ketenteraan dan penerbangan bagi menghubungkan sistem radar dan peralatan frekuensi radio yang lain. Penyambung jenis-N direka bentuk dengan sambungan berulir, yang memberikan prestasi pemadanan impedans dan perisai yang baik, dan sesuai untuk aplikasi kuasa tinggi dan frekuensi rendah.
Julat frekuensi penyambung Jenis N biasanya bergantung pada piawaian reka bentuk dan pembuatan tertentu. Secara amnya, penyambung jenis-N boleh meliputi julat frekuensi dari 0 Hz (DC) hingga 11 GHz hingga 18 GHz. Walau bagaimanapun, penyambung jenis-N berkualiti tinggi boleh menyokong julat frekuensi yang lebih tinggi, mencapai lebih 18 GHz. Dalam aplikasi praktikal, penyambung jenis-N digunakan terutamanya dalam aplikasi frekuensi rendah hingga sederhana, seperti komunikasi tanpa wayar, penyiaran, komunikasi satelit dan sistem radar.
Penyambung jenis N
Penyambung TNC
Penyambung TNC (Threaded Neill-Concelman) telah dicipta bersama oleh Paul Neill dan Carl Concelman pada awal 1960-an. Ia merupakan versi penyambung BNC yang dipertingkatkan dan menggunakan kaedah sambungan berulir.
Impedans ciri ialah 50 ohm, dan julat frekuensi operasi optimum ialah 0-11GHz. Dalam jalur frekuensi gelombang mikro, penyambung TNC berfungsi lebih baik daripada penyambung BNC. Ia mempunyai ciri-ciri rintangan hentakan yang kuat, kebolehpercayaan yang tinggi, sifat mekanikal dan elektrik yang sangat baik, dan sebagainya, dan digunakan secara meluas dalam peralatan radio dan instrumen elektronik untuk menyambungkan kabel sepaksi RF.
Penyambung 3.5mm
Penyambung 3.5mm ialah penyambung sepaksi frekuensi radio. Diameter dalam konduktor luar ialah 3.5mm, impedans ciri ialah 50Ω, dan mekanisme sambungannya ialah benang 1/4-36UNS-2 inci.
Pada pertengahan tahun 1970-an, syarikat Hewlett-Packard dan Amphenol Amerika (kebanyakannya dibangunkan oleh Syarikat HP, dan pengeluaran awal dijalankan oleh Syarikat Amphenol) melancarkan penyambung 3.5mm, yang mempunyai frekuensi operasi sehingga 33GHz dan merupakan frekuensi radio terawal yang boleh digunakan dalam jalur gelombang milimeter. Salah satu penyambung sepaksi.
Berbanding dengan penyambung SMA (termasuk "Super SMA" Southwest Microwave), penyambung 3.5mm menggunakan dielektrik udara, mempunyai konduktor luar yang lebih tebal daripada penyambung SMA, dan mempunyai kekuatan mekanikal yang lebih baik. Oleh itu, bukan sahaja prestasi elektriknya lebih baik daripada penyambung SMA, tetapi ketahanan mekanikal dan kebolehulangan prestasinya juga lebih tinggi daripada penyambung SMA, menjadikannya lebih sesuai untuk digunakan dalam industri pengujian.
Penyambung 2.92mm
Penyambung 2.92mm, sesetengah pengeluar memanggilnya penyambung 2.9mm atau jenis-K, dan sesetengah pengeluar memanggilnya penyambung SMK, KMC, WMP4, dan sebagainya, ialah penyambung sepaksi frekuensi radio dengan diameter dalam konduktor luar 2.92mm. Ciri-ciri Impedans ialah 50Ω dan mekanisme sambungannya ialah benang 1/4-36UNS-2 inci. Strukturnya serupa dengan penyambung 3.5mm, cuma lebih kecil.
Pada tahun 1983, jurutera kanan Wiltron, William.Old.Field, telah membangunkan penyambung jenis 2.92mm/K baharu berdasarkan ringkasan dan penyelesaian penyambung gelombang milimeter yang diperkenalkan sebelum ini (penyambung jenis K ialah tanda dagangannya). Diameter konduktor dalaman penyambung ini ialah 1.27mm dan boleh dipadankan dengan penyambung SMA dan penyambung 3.5mm.
Penyambung 2.92mm mempunyai prestasi elektrik yang sangat baik dalam julat frekuensi (0-46) GHz dan serasi secara mekanikal dengan penyambung SMA dan penyambung 3.5mm. Hasilnya, ia dengan cepat menjadi salah satu penyambung mmWave yang paling banyak digunakan.
Penyambung 2.4mm
Pembangunan penyambung 2.4mm telah dijalankan bersama oleh HP (pendahulu Keysight Technologies), Amphenol dan M/A-COM. Ia boleh dianggap sebagai versi penyambung 3.5mm yang lebih kecil, jadi terdapat peningkatan frekuensi maksimum yang ketara. Penyambung ini digunakan secara meluas dalam sistem 50GHz dan sebenarnya boleh berfungsi sehingga 60GHz. Bagi menyelesaikan masalah penyambung SMA dan 2.92mm yang mudah rosak, penyambung 2.4mm direka bentuk untuk menghapuskan kekurangan ini dengan meningkatkan ketebalan dinding luar penyambung dan mengukuhkan pin betina. Reka bentuk inovatif ini membolehkan penyambung 2.4mm berfungsi dengan baik dalam aplikasi frekuensi tinggi.
Perkembangan penyambung antena telah berkembang daripada reka bentuk benang mudah kepada pelbagai jenis penyambung berprestasi tinggi. Dengan kemajuan teknologi, penyambung terus mengejar ciri-ciri saiz yang lebih kecil, frekuensi yang lebih tinggi dan lebar jalur yang lebih besar untuk memenuhi keperluan komunikasi tanpa wayar yang berubah-ubah. Setiap penyambung mempunyai ciri dan kelebihannya sendiri dalam senario aplikasi yang berbeza, jadi memilih penyambung antena yang betul adalah sangat penting untuk memastikan kualiti dan kestabilan penghantaran isyarat.
Masa siaran: 26 Dis-2023
